Hof te Boekelo of toeval dat niet bestaat?

Het is vaak zo dat dingen ‘zo toevallig zijn dat het bijna geen toeval kan zijn’, toch?
Zo heb ik dat de afgelopen maanden ook ervaren met mijn naam en de prachtige locatie waar ik sinds kort een bijzondere samenwerking mee aan ben gegaan.

Hof Uitvaart&Zorg heeft namelijk de unieke gelegenheid gekregen om samen te mogen werken met een bijzondere locatie net even buiten Boekelo, de vroegere Havezate ‘Hof te Boekelo’. Dit prachtige landgoed met boerenhof is gelegen tussen de Kwinkelerweg en Boeldershoekweg, maar voor velen in de omgeving van Boekelo toch onbekend terrein.

Dat alles heeft toch op zich niets met toeval te maken hoor ik u denken, en eens, tot nu toe is dit geen bijzonder verhaal. Dat wordt het wel als ik u vertel dat ik het hier heb over Landgoed Hof te Boekelo aan de BoekelerHofweg in, u raadt het al, Boekelo, waar vanuit Hof Uitvaart&Zorg werkzaam is. Zoveel ‘Hof’ is wellicht ietwat veel, maar gecombineerd met die bedrijfsnaam Hof Uitvaart&Zorg wordt het allemaal toevallig, is het niet?

Bestaat toeval dan toch niet? Is dit wellicht ‘iets van hogere hand’? Het doet er eigenlijk niet toe ik vond het op z’n minst bijzonder.

Het begon allemaal eigenlijk met een wat alledaagse wandeling met onze trouwe viervoeter Boekel (inderdaad vernoemd naar ons dorp) langs paden en lanen die mij toen nog niet allemaal even bekend waren hier in Boekelo. Alsof ik ertoe verleid werd, aangetrokken door de rustgevende en bijna troostende uitwerking die dit stukje buitengebied op mij had.

Om een lang verhaal kort te maken, ik zat niet veel later met Lida (eigenaresse van het landgoed) en Charles Stork om tafel om te bespreken of dat wat ik in mijn hoofd had wel tot de mogelijkheden behoorde. Dat leek nog niet zo vanzelfsprekend toen ik de locatie ‘gegoogled’ had. Ik trof op de site namelijk prachtige en feestelijke foto’s van een zonnig en mooi ‘aangekleed’ boerenhof met voornamelijk gelukkig uitziende en blije, feestende mensen…het bleek een officiële trouwlocatie.

Nu scheelt het trouwen maar 1 letter van rouwen, maar in de beleving is het een wereld van verschil. Een grotere tegenstrijdigheid kun je je haast niet voorstellen. En toch voelde ik de allereerste keer dat ik erlangs liep met Boekel, dat ik daar niet voor niets liep en ondernam ik het initiatief tot dat gesprek met de familie Stork.

Zij bleken in hun visie en missie rondom het beheren van deze locatie nuchter te zijn, eigenlijk willen ze het landgoed het thema ‘vier het leven’ meegeven. En daarin troffen we elkaar middenin het hart. Het werd een gepassioneerd gesprek waar uiteindelijk een mooie samenwerking uit ontstond op voorwaarden die uniek zijn in Twente.

Voor degenen onder u die ik heb mogen begeleiden weten dat dit ook precies ‘mijn thema’ is. Hoe dat kan bij een afscheid? Door tijdens de voorbereidingen met elkaar soms even uit het ‘zwarte randje’ van het verdriet te durven stappen. Niet gemakkelijk omdat de tijd zo vlak voor en/of na een overlijden vaak intens vermoeiend en indrukwekkend is. Je bent jezelf niet en denkt dat ook nooit meer te worden.

‘Vier het leven’ tijdens een afscheid kan ook door te kijken naar de mooie jaren, bijzondere momenten en vele momenten van geluk die er ook gedeeld zijn en dus evengoed zichtbaar en hoorbaar mogen zijn tijdens een plechtigheid. Hierdoor ontstaat er een andere energie, een ander gevoel en dus een andere beleving van zoiets enorm ingrijpends als afscheid nemen van een dierbare. En daarom denk ik dat een dergelijk thema helend kan zijn tijdens een afscheidsplechtigheid en de dagen waarin dit wordt georganiseerd.

En dit bijzondere gevoel, dat Hof te Boekelo nu juist zo mooi onderschrijft, sluit daarom zo prachtig aan bij mijn missie en overtuiging in het begeleiden van familie en nabestaanden bij een uitvaart. Ik weet dat ik verdriet niet kan wegnemen, emoties niet kan overnemen of pijn kan verzachten. Het enige wat ik wél kan is de beleving rondom een afscheid een klein beetje minder ’zwaar’ of zo u wilt ‘zwart’ te maken. Als later de pijn minder is geworden kunt u met elkaar terugkijken op een uitvaart die zo mooi past bij het leven waar uw geliefde afscheid van heeft moeten nemen.

En zo is het dus allemaal gekomen. Misschien bent u, net als ik, geraakt door de foto’s, het verhaal of de goede intentie. Dan vinden wij elkaar ook in die beleving. Voor mij voelt het ook bijzonder te weten dat de familie Stork het mogelijk maakt om zo af en toe haar trouw- en feestlocatie tegen een bijzonder tarief beschikbaar te stellen als rouwlocatie. Bijzonder omdat zij mij daardoor tijd geven en gunnen om de tijdsdruk bij de families waarmee ik werk weg te nemen en dat is erg prettig in hectische tijden.
DSC04465

De foto’s zijn mij door de familie van de overledene aangeboden uit waardering dat zij op deze bijzondere plek afscheid van hun zo geliefde man, (schoon)vader en opa konden nemen.

En ik, ik ben dankbaar dat toeval niet bestaat.